08-12-10

10/12/2010 Groot volksfeest

Volksfeest op 10 december.JPG

Hoboken Anno 2010

photoexplorers.JPGEen jaar lang trokken de Photo-Explorers met hun camera door Hoboken. De drie fotografen legden alles vast op de gevoelige plaat en maakten er een boek van.

De Photo-Explorers zijn Frank Lambrechts, Raf Van den Bogaert en Hartmut De Maertelaere, drie fotografen die samen studeerden in Antwerpen. ‘Hoboken anno 2010’ is de combinatie van een expo en een fotoboek dat wordt uitgegeven voor de viering van 875 jaar Hoboken. Daarvoor trokken de Photo-Explorers het voorbije jaar rond met hun camera in Hoboken.
Bekijk het interview op ATV.

07-12-10

Nello & Patrasche verbannen naar Hobokense kelder

nellopatrasche.jpgFrank Sinatra en Audrey Hepburn hadden zijn schilderijen, ook Jack Nicolson is een fan, maar het districtsbestuur van Hoboken bergt het werk van de in 1999 overleden Amerikaans-Antwerpse kunstenaar Tony Mafia al twee jaar op in de kelder. 'Dit doet pijn', jammert Mafia's weduwe.

Het district Hoboken trok een paar weken geleden aan de alarmbel en vond het niet kunnen dat stadsgids Tanguy Ottomer een nieuw standbeeld voor Nello en zijn hond Patrasche wil op de Handschoenmarkt tegenover de Onze-Lieve-Vrouwekathedraal. 'Het district doet toch niks', zo verantwoordde Tanguy zijn project. 'Het legendarische duo is en blijft in Hoboken', reageerden enkele districtsleden gepikeerd. En jawel, de arme Nello en zijn trouwe viervoeter, die de hoofdrol spelen in het ontroerende verhaal van de Britse schrijfster Ouida, worden wel degelijk met de nodige egards behandeld, klonk het nog.

Toch vindt bakker Claude Vercaigne van De Kiosk het een schande dat het bekendste schilderij van Nello & Patrasche, van de hand van de Amerikaans-Antwerpse artiest Tony Mafia, al bijna twee jaar opgebaard ligt in de kelder van het Hobokense districtshuis. 'Zo behandelt Hoboken zijn helden', foetert Claude, die zelf in zijn bakkerij aan de Kioskplaats een pracht van een creatie heeft hangen van dezelfde kunstenaar. 'Sinds de sluiting van het informatiecentrum aan de Kapelstraat, waar het doek vroeger hing, lijkt het werk van de aardbol verdwenen.'

Brief van weduwe

Mafia's weduwe Annmarie Sauer schreef daarom verontwaardigd een brief naar het district, maar kreeg tot dusver geen antwoord. Intussen zoekt ze zelf naar een oplossing. 'Alles is beter dan het schilderij te laten verkommeren. Dan geef ik het liever in bruikleen aan de kleine zelfstandigen in de straat. Of aan de Japanse school in Brussel. Zij schatten het wél naar waarde.' Toeristen, die meer willen weten over Nello & Patrasche, moeten naar het nieuwe administratieve gebouw aan de Marneflaan. Maar ook daar is er geen spoor van Tony Mafia's werk. 'Het schilderij vloekt met de pas geschilderde rode muren', meent districtsburgemeester Johan Felix (SP.A). 'Daarom staat het voorlopig nog in de kelder. We denken eraan om het op te hangen in het kasteel Sorghvliedt, dat gerenoveerd wordt. Ik pin me niet vast op data, maar binnen drie à vier maanden zou alles klaar moeten zijn. Maar nogmaals, alles is een kwestie van geld. Mochten we dat hebben, zouden we veel meer voor Nello en zijn hond kunnen doen.' En toch, een extra tekening van Tony Maffia ophangen - want ook die ligt in de kelder volgens Annmarie Sauer - kan niet zo moeilijk zijn en kost bovendien geen centen. 'Er is geen plaats om alles te etaleren', besluit Felix. Claude Vercaigne en Annmarie Sauer zuchten. 'Het district zou beter nadenken wat het met zijn erfgoed doet. Waardevolle creaties moeten openbaar gemaakt worden, zodat iedereen ervan kan genieten.'
Bron: Nieuwsblad

06-12-10

Eenzame Uitvaart

E_0000191710.jpgDe Eenzame Uitvaart is een literair project waarbij dichters voor eenzaam gestorvenen een persoonlijk gedicht schrijven en dit op de uitvaart komen voordragen, als een laatste saluut. Ondermeer Joke van Leeuwen, Bernard Dewulf, Stijn Vranken en Andy Fierens schreven al een gedicht voor een eenzaam gestorvene.
Fotograaf Judith Dekker maakte over de reeds verzorgde Eenzame Uitvaarten een sobere en integere reeks fotos die het midden houdt tussen een impressie en een eerbetoon aan de overledenen.Trefwoorden om haar fotografie te beschrijven zijn: melancholisch, intuïtief, sfeervol en persoonlijk.
De fototentoonstelling kan u vinden in het kasteel op het Schoonselhof.
Een project met de steun van CC De Kern, Antwerpen Boekenstad, OCMW Antwerpen & De Eenzame Uitvaart.

Info:
Schoonselhof begraafplaats
Krijgsbaan , Hoboken
elke dag tot 27 januari 2011

04-12-10

Rouwzorg Vlaanderen vzw

imagesCA4A09AU.jpg"Rouwzorg Vlaanderen vzw " is een vrijwilligersorganisatie rond 'zorg om mensen in rouw'  en wordt gerund door een ploeg ervaren en geschoolde mannen en vrouwen. Het werkterrein ligt in en rond Antwerpen.

Historiek
De oorsprong van de 'Werkgroep Rouwen' ligt in de Parochie H. Familie - Hoboken in het jaar 1984. In die tijd was 'dood, rouw en verdriet' nog maar nauwelijks bespreekbaar. Toch lagen de boeken van Elisabeth Kübler Ross rond stervensbegeleiding al in de rekken van de boekhandel.

Een kleine kern mensen in Hoboken merkte de grote nood van nabestaanden en zag hoe hun verdriet geen bestaansrecht had in de maatschappij. Een grote kloof was immers zichtbaar tussen de binnenkant en de buitenkant van mensen en dingen. Uiterlijk  zag men vaak flinke mensen die schijnbaar hun verdriet in sneltempo te boven kwamen, terwijl bij nadere kennismaking men zag hoe deze mensen soms verweesd en hopeloos verdrietig achterbleven en zich een weg probeerden te banen doorheen de dagen.
De Werkgroep Rouwen Hoboken was geboren.
Zoals in het leven heel wat 'echt' belangrijke dingen in stilte gebeuren, zo ook bewoog en beweegt zich deze Werkgroep Rouwen voor een groot deel in alle discretie en anonimiteit.

Christelijke visie
De vrijwilligers werken vanuit een christelijke inspiratie maar de werking staat open voor iedereen met respect voor elkeen zijn visie.

Centraal in "Rouwzorg Vlaanderen vzw" staat een blijvende aandacht voor kwaliteit en betrouwbaarheid in het omgaan met mensen in een rouwproces. Rouwen om een wezenlijk verlies is een ingrijpend proces dat naast de maatschappelijke impact de mens ook treft in heel zijn wezen: lichamelijk, emotioneel, spiritueel en relationeel. Dit proces kan nog lang niet overal op een respectvolle benadering rekenen van de omgeving en van maatschappij. Een rechtmatige erkenning van het rouwproces is vaak nog niet aan de orde.
Bogend op 25 jaar praktijkervaring wordt de evolutie gevolgd van wat reilt en zeilt rond de thematiek 'rouwen' in de sector van de hulpverlening, zowel op vrijwillig als op professioneel vlak.